สะพานกล้องเที่ยวลาว #1: กว่าจะถึงวังเวียง

ลาวเป็นหนึ่งในประเทศที่ผมฝันว่าอยากจะไปมากกก ซื้อหนังสือเที่ยวลาวเยอะมากๆ ไล่ดูกระทู้ตามบอร์ดถ่ายรูปอยู่เรื่อยๆ เหตุผลที่อยากไปก็เพราะรู้สึกว่ามันน่าจะเที่ยวง่าย พูดง่าย กินง่าย ค่าครองชีพไม่เยอะมากนัก (เคยอ่านเจอว่าลาวเป็นประเทศที่เหมาะกับการเริ่ม backpack สำหรับคนไทย) แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้ไปสักทีเพราะเพื่อนแม่งไปกันหมดแล้วหรือไม่ก็ไปกันไม่ชวน ปีที่แล้วสบก๊วนเพื่อนใหม่ที่ไปอินเดียด้วยกันชวนไปว่าไปลาวกันไหม นั่งรถไปหนองคายแล้วข้ามฝั่งไปกันผมก็ตอบตกลงโดยแทบไม่คิดอะไรเลยครับ

Lao_day1_01
อันนี้เป็นด่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว รถที่จะเข้าออกต้องมาตรงนี้

คืนวันที่ 4 ธันวาคมปีที่แล้ว รถออกจากกรุงเทพประมาณ 5 ทุ่ม ไปรับเพื่อนอีกคนที่อยุธยาแล้วก็ขับบึ่งยาวไปหนองคายเลยครับ มีแวะเที่ยว มข หน่อยเพราะทุกคนใน trip ยกเว้นผมเป็นเด็ก มข เก่า ไปถึงชายแดนก็ 7 โมงกว่าๆ พวกเราฝากรถไว้ที่ร้านฝากรถแถวๆ นั้น ล้างหน้าแปรงฟันในที่ฝากรถนั่นแหละแล้วก็ออกมาหาอะไรกินกันแถวๆ นั้นแหละ (ร้านไข่กะทะปิด เสียใจ)

Lao_day1_02
อันนี้เป็นต.ม. ไทยครับ ใช้บัตรผ่านแดนหรือ Passport (ที่มีอายุเหลือไม่ต่ำกว่า 6 เดือน) เสมอ

Lao_day1_03
ผู้ร่วมทริป

แถวๆ ร้านอาหารและที่จอดรถแถวนั้นมีสามล้อไปส่งที่ด่านเยอะครับ แต่พวกผมใช้เดินเอา ไปถึง ต.ม. ก็กรอกใบออกนอกประเทศเหมือนตอนเราไปสนามบินเนี่ยแหละ ถ้าใช้ Passport ก็อยู่ได้ยาว ส่วนถ้าบัตรผ่านแดนก็อยู่ได้ 3 วันไม่เกินกี่กิโลสักอย่าง เจ้าหน้าที่ไทยจะย้ำตลอดตั้งแต่เข้าไปว่าต้องให้แน่ใจว่า ต.ม. ลาวประทับตราทั้งขาเข้าและขาออก ไม่งั้นต้องเสียค่าปรับนะ

ผ่าน ต.ม. ออกมาก็ต้องไปรอรถข้ามสะพานครับ เสียค่าซื้อตั๋วขึ้นรถข้ามสะพาน 20 บาท เดินข้ามเองไม่ได้ เห็นฝรั่งมันโวยวายอยู่เหมือนกันว่าไมไม่ให้มันข้ามไปเอง จุดเด่นของสะพานมิตรภาพไทย-ลาว 1 นี่คือมีทางรถไฟร่วมอยู่ด้วยตรงกลาง ทำให้เวลารถไฟวิ่งรถอื่นๆ ต้องหยุดรอ ห้ามขึ้นสะพาน -*- ซึ่งคันผมก็แจ็คพ็อตพอดี

ข้ามไปได้ รถก็ไปจอดหน้าต.ม. เลย ก็กรอกใบเข้าเมืองแบบตอนเราไปต่างประเทศทางเครื่องบินนั่นแหละ ที่นี่มีแผนที่เมืองเวียงจันทน์ให้หยิบฟรีๆ ด้วยครับ ^^ สแกนกระเป๋าเสร็จยังออกไม่ได้นะครับ ต้องซื้อบัตรออกประตูด่านอีก (เป็นประตูอัตโนมัติเหมือนประตูที่ปิ๊บบัตร BTS/MRT) ค่าบัตรก็ 5 บาทครับ รับเงินไทย โชคดีที่มีเพื่อนเป็นคนอีสานไปด้วย 2 คนเลยคุยและฟังกันง่ายหน่อย สบายๆ

Lao_day1_05
ด่านลาวครับ

เดินออกมาจะมีพวกนายหน้ารถตู้มาตามประกบเป็นปกติเลยครับ แต่ที่ลาวนี่ดีหน่อยคือพอเราบอกว่าจะไปรถประจำทางเขาก็เลิกตื้อและบอกเราเสร็จสรรพเลยว่าให้ไปรถเมล์สาย 136 แล้วบอกทางไปป้ายรถเมล์ให้ _/\_ มีเจออยู่คนเดียวเองมั้งที่ตามตื้อและบอกราคาฟันสุดๆ มา – -” พอได้ข้อมูลเรื่องรถก็ไปแลกเงินในธนาคารแถวนั้นครับ มีให้เลือกหลายธนาคารเลย เดินออกมาสักพักรถก็มาพอดี

Lao_day1_07
ภายในรถครับ

สภาพรถก็คล้ายๆ รถเมล์ Air เหลืองบ้านเราครับ ข้างรถมีป้ายติดไว้ว่า “From the people of Japan” ด้านในรถก็คล้ายๆ บ้านเรา มีกระเป๋าเดินเก็บเงินเหมือนกัน ที่แปลกกว่าบ้านเราคือเก้าอี้พลาสติกวางซ้อนๆ กันอยู่ พอคนนั่งเต็มปุ๊บคนที่ขึ้นมาทีหลังก็ไปดึงเก้าอี้ออกมานั่งได้ ไม่ต้องยืน ถ้าผู้โดยสารเป็นพระเวลาจ่ายเงินท่านจะวางเงินไว้บนพื้นแล้วกระเป๋าก็ค่อยเก็บไปครับ

สภาพระหว่างทางก็คล้ายๆ บ้านเราแหละ ไม่มีอะไรต่างกับ ประมาณนั่งรถเมล์จากหัวลำโพงไปขนส่งงี้

Lao_day1_09
บริษัทเบยลาวจำกัด

รถใช้เวลา 30 นาทีก็มาถึงบขสเวียงจันทน์ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับตลาดเซ้า (ผมจะเดินตลาดเซ้าในวันสุดท้ายครับ วันนี้ขอไปถึงวังเวียงก่อน) บขส บ้านเขาคล้ายๆ กับอู่รถเมล์บ้านเราครับ คือยังไม่เท่ากับขนส่งบ้านเราอ่ะ แต่ก็มีทั้งรถทัวร์ รถบัส รถตุ๊กๆ อยู่ตรงนี้หมดเลย

Lao_day1_10

Lao_day1_11

เดินลงมายืนงงๆ สักพักก็มีนายหน้ารถตู้เดินมาถามว่าจะไปไหน อ๋อ จะไปวังเวียงเหรอตามเข้ามาเลย พอบอกว่าจะไปรถบัสเขาก็ชี้ไปที่รถบัสโทรมๆ คันนึงบอกว่านาน 5-6 ชั่วโมงกว่าจะถึง ของเขา 3 ชั่วโมงก็ถึง 300 บาทเอง คุยกับเพื่อนแล้วก็โอเค ซื้อเวลาดีกว่า แล้วเขาก็พาเดินไปข้างนอกเพราะว่ารถจอดไว้ข้างนอกครับ พวกเราก็เดินๆ กันไปแบบระแวงๆ 4 คน

Lao_day1_12

Lao_day1_13
หนึ่งในสัญญาลักษณ์ของลาวครับ ขนมปังฝรั่งเศส (ที่นี่เรียกข้าวจี่) ขายกันทั่วไปในตลาดเลย

เดินตามๆ ไปก็มาถึงรถครับ ดูแล้วอยู่แถวๆ มหาวิทยาลัยซึ่งก็ตรงกับข้อมูลว่าคิวรถไปวังเวียงมีตรงนี้ด้วย ลองต่อดูก็ได้คนละ 250 บาทซึ่งเขาก็ย้ำนักย้ำหนาว่าอย่าไปบอกราคาคนอื่นโดยเฉพาะฝรั่ง รถก็เป็นรถตู้นั่ง 10 คนแบบเบียดๆ อ่ะครับ สุดท้ายแม่งก็อัดไป 13 คน (ไม่รวมคนขับ) ผมนั่งงอขางอเข่าจนโคตรเมื่อยเลย แถมยังปวดฉี่สุดๆ อีก ดีที่นั่งไป 2 ชั่วโมงกว่าๆ เขาแวะจอดที่จุดพักให้เข้าห้องน้ำ+ซื้อของกินทีนึง – -”

สุดท้ายรถก็ใช้เวลาถึง 4 ชั่วโมงกว่าจะถึงวังเวียงครับ คือทางแม่งสุดตรีนจริงๆ ถนนเป็นหลุมเป็นบ่อไปแถมยังขับขึ้นเขาลงเขาตลอดทาง เด๋วคนขับแม่งก็จอดซื้อของกิน (ของมันเอง) อยู่เรื่อยๆ พอถึงวังเวียงแล้วดีหน่อยที่คนขับขับพาไปส่งใกล้ๆ โรงแรมของแต่ละกลุ่มเลย พวกผมไม่ได้จองไว้ก็เอ่ยชื่อที่ค้นมาจากพันทิพย์ลอยๆ ว่าลองไปดูเฮือนพักวิไลวงดูไหมแล้วคนขับก็พาไปครับ ส่งเพื่อนไปคุยแล้วก็มีห้องว่าง วิวงามสุดๆ เพราะอยู่ติดกับแม่น้ำซอง ราคาคืนละ 800 บาท (ตกคนละ 200) ก็จัดไปซะ 2 คืนก่อนเลย ส่วนคืนที่สามค่อยว่ากันว่าจะต่อไหม

Lao_day1_19
ห้องใหญ่มากครับ ห้องน้ำสะอาด ดูรายการทีวีลาวสนุกดี รับทีวีไทยชัดแจ๋ว

Lao_day1_18
วิวที่ระเบียงห้องเป็นแบบนี้ เห็นแม่น้ำซองชัดมากกก อิๆ

ก็ขอจบตอนแรกของ trip ลาวไว้เท่านี้ก่อนนะครับ entry หน้าจะพาเที่ยววังเวียงยามเย็นครับ

Categories: Asian, Photography, Travel | Tags: , , , , | 2 Comments

Post navigation

2 thoughts on “สะพานกล้องเที่ยวลาว #1: กว่าจะถึงวังเวียง

  1. वीर

    Reblogged this on veer.

  2. वीर

    เบื่อตอนเดินทางนี่ล่ะ T_T

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Bomreview

โบ้มรีวิว โตแล้วจะรีวิวอะไรก็ได้

rerng.rak

Just another WordPress.com weblog

neizod

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

Admod's blog

just logs

freeclub

พยายามเขียนให้ยาวกว่าเฮดเดอร์ข้างบนจะได้ดูสวยๆ

Anontawong's Musings

a daily dose of a new perspective

TravelKanuman

Travel around the world

kemisara

Belle Kemisara Paladesh's Fan Site - เว็บไซต์แฟนคลับเบลล์ เขมิศรา พลเดช

eatandysummers

eat. travel. live.

Jonathan Fleming's Blog

A Photography Blog

Viewfinder - Street Photography Blog

Jimmy Yang Street Photography Blog

PinkiiGirl

Be one of those who change things and push the human race forward

บล็อกอะไรไม่รู้ของแบม

Ordinary guy blogging about comic books, video games, movies and stuffs.

Pawoot Personal Blog & Think Tank

E-Business Man Daily Life and What I'm Thinking

Mahalarp

journeys & musics never ended ...

Tyson Robichaud Photo-blography

Tips, tricks, reviews and general rambling.

%d bloggers like this: